Εδώ και δύο βδομάδες μ΄έχεις τρελλάνει ρε μωρό μου...Από την μέρα που χτύπησες το γονατάκι σου στην δουλειά και είσαι με άδεια στο σπίτι δε σε χωράει ο τόπος...Οχι βρε μωράκι μου, μην το παίρνεις στραβά και μην με παρεξηγείς...Οχι ότι δεν μ΄αρέσει που ήμαστε συνέχεια μαζί αλλά, πως να το κάνουμε, δεν είναι απλή άδεια αυτό. Αναρρωτική είναι και μάλιστα επ αορίστου...Κι άντε εύχομαι να μην είναι τίποτε σοβαρό...αν όμως είναι; Αν πρέπει να γίνει εγχείρηση και μετά φυσιοθεραπεία και...και...και... Για αυτό μην με παρεξηγείς αν έχω τα νεύρα μου και αρπάζομαι εύκολα τώρα τελευταία, απλώς ανησυχώ για σένα με τον δικό μου τρόπο.
Αλλά και συ βρε μωρό μου, βάλε λίγο φρένο στο να θέλεις να με αγκαλιάσεις κάθε φορά που με βλέπεις...συνέχεια δηλαδή αφού μένουμε ακόμα στο ίδιο σπίτι! Στο να με ρωτάς που πάω κάθε φορά που σηκώνομαι από τον καναπέ, που θα πάω δηλαδή, ή για κατούρημα ή για ντερλίκωμα! Και σταμάτα ακόμα να με ρωτάς αν έχω έμπνευση και ανεβάζω ανάρτηση κάθε φορά που με ακούς να βαράω το πληκτρολόγιο... Οχι, δεν έχω έμπνευση τώρα τελευταία, έχω βραχυκυκλώσει με την όλη κατάσταση και με σένα από πάνω να νομίζεις κάθε τρεις και λίγο ότι δεν θέλω να σε έχω κοντά μου...
Αλλά για να μην σου χαλάσω το χατήρι αποφάσισα να ανεβάσω ανάρτηση μόνο για σένα...με όλα αυτά που σου την δίνουν με και όλα αυτά που κάνεις εσύ και μου την δίνουν εμένα παρόλη την αδυναμία που σου έχω εδώ και δεκάξι χρόνια τώρα. Αααααααααααα! τώρα μου ήρθε επιτέλους η έμπνευση! Κι ας μου κρατάς μούτρα μετά! Πρέπει να τα πω να ξεθυμάνω κι άμα θες...γράψε μου σχόλιο!
Δεν σου αρέσουν οι σταφίδες. Δηλαδή για να λέμε την αλήθεια τις μισείς, δεν βάζεις ούτε την λέξη σταφίδα στο στόμα σου. Εγώ πάλι τις λατρεύω! Βρήκα τρόπο να μην μου τρως τις σοκολάτες μου λοιπόν...παίρνω πάντα αυτές με τις σταφίδες μέσα!
Απορία συγγραφέως: Εγώ δεν βάζω ποτέ σταφίδες στα γλυκά και στα φαγητά αφού το ξέρω το κουσούρι σου, όμως η μαμά σου που σε γέννησε και σε ξέρει καλύτερα από μένα γιατί έβαλε το καλοκαίρι σταφίδες στα γεμιστά και σε άφησε εκείνη την ημέρα σχεδόν νηστικούλι;;;;;;;; Ελα ντε, για εξήγα να καταλάβουμε :Ρ
Δεν σου αρέσουν τα έργα τρόμου...τώρα θα μου πεις σιγά τα αυγά...Ελα ντε που εγώ τα λατρεύω και όταν θέλω να δω οπωσδήποτε κάτι τέτοιο στην τηλεόραση φεύγεις σαν κυνηγημένος και με κατηγορείς ότι το κάνω επίτηδες για να σε διώξω...Κι εμένα δεν μου αρέσει το ποδόσφαιρο και γενικώς οι αθλητικές εκπομπές αλλά όταν εσύ τις βλέπεις ολημερίς μερικές φορές, εγώ δεν παραπονιέμαι....Με αδικείς του θανατά μιλάμε σνιφ!
Απεχθάνεσαι τον Σάκη Ρουβά, τον Μπραντ Πιτ, τον Αντόνιο Μπαντέρας, τον Τζορτζ Κλούνεϊ και τον Κάπτεν Τζακ Χάρκνες από το Torchwood για ένα και μοναδικό λόγο : Αρέσουν σε μένα!!!!!!!!!
Συμβουλή συγγραφέως : Δεν πρόκειται να βγουνε από την τηλεόραση και να προσγειωθούνε στην αγκαλιά μου...εκεί υπάρχει άλλωστε θέση μόνο για σένα...οπότε χαλάρωσε και έλα να δούμε αγκαλίτσα το Oceans 11-12-13 και το Τροία...
Αντιπαθείς τα ξανθά μαλλιά σε μένα. Παρόλο που με γνώρισες ξανθιά, το να ξαναβάψω τα μαλλιά μου έτσι είναι το ένα από τα δύο πράγματα που μου απαγορεύεις να κάνω (το άλλο είναι να χορεύω επάνω στο τραπέζι!). Αλλά δεν θα είμουνα η Μάτα που είμαι εάν δεν ήμουνα και λίγο αντιδραστική, αιμοβόρα κι εκδικητική...Ετσι, μιά μέρα που για κάποιον λόγο τα πήρα εξαιτίας σου (δεν θυμάμαι γιατί), μόλις έφυγες για την δουλειά αγόρασα μιά βαφή κι έβαψα τα μαλλιά μου...ξανθά! Το είδα βέβαια ότι φαινόμουνα σαν ανάποδο γαμότο αλλά η έκφραση του προσώπου σου όταν με είδες ήταν ανεπανάληπτη...και δεν μου είπες ούτε κουβέντα! Φοβήθηκες μάλλον μην τυχόν περάσω και σκουλαρίκι στην μύτη χαχαχαχαχαχαχα!
(Καλού κακού μόλις σε ρώτησα αν με αγαπάς τόσο πολύ ώστε να μου συγωρείς τα πάντα-εκτός βέβαια από το να πάω με άλλον άντρα- και μου απάντησες "Ναι", οπότε συνεχίζω!)
Είσαι ευγενέστατος, σχεδόν ένα είδος τζέντλεμαν υπό εξαφάνισης θα έλεγα. Τώρα θα μου πείτε είναι κουσούρι αυτό; Για μένα ναι! Και ειδικά όταν περιμένουμε στην ατελείωτη ουρά του ταμείου στο σούπερ μάρκετ κι εσύ δίνεις την θέση στον κάθε ένα που έχει λιγότερα ψώνια από μας...εμένα δεν μου έχει δώσει ποτέ κανέις την θέση του έστω κι αν κρατάω μονο μιά τσίχλα στα χέρια μου, εγώ γιατί δηλαδή να παίζω τον μαλάκα, για να πάω στον Παράδεισο;
Μέχρι που μιά μέρα την πάτησες! Ο κύριος που έδωσες την θέση στην ουρά είχε μόνο ένα πράγμα στα χέρια του...αλλά η κυρία του που ήρθε δύο λεπτά αργότερα ένα γεμάτο καρότσι! Και παρόλο που πιάστηκες κότσος συνεχίζεις και μάλιστα χθες το παράκανες κιόλας : Ενώ προχωρούσα σε ένα διάδρομο του σούπερ μάρκετ με τράβηξες από το μπράτσο στην άκρη για να περάσει μιά κυρία με καρότσι που ερχόταν από πίσω μου.... Δεν κατάλαβα δηλαδή, ποτέ διορίστηκες τροχονόμος στο ALDI και δεν το πήρα χαμπάρι; Θα σε πατούσε μου είπες...Και τι είναι βρε μωρό μου το καρότσι του ALDI, πόρσε που τρέχει με διακόσια στην εθνική και θα με πατούσε; Εγώ δηλαδή γιατί περίμενα σαν την ηλίθια στο ράφι με τα σαλαμάκια να τελειώσει η κυρία που είχε απλωθεί με το καρότσι της και τα κιλά της και έπιανε όλον τον χώρο; Αυτήν γιατί δεν την τράβηξε ο άντρας της από το μπράτσο για να μου κάνει χώρο; Τα πήρα στο κρανίο μιλάμε και μην το ξανακάνεις γιατί θα χεστούμε επιτόπου κι άγρια.... πάρολο που σ΄αγαπάω μέχρι τρέλας...το επαναλαμβάνω για να μην το ξεχνάμε!
(Μόλις σε αγκάλιασα και σε φίλησα πάλι...αρχίζεις να υποψιάζεσαι κάτι αλλά έχω καιρό ακόμα να κρυφτώ, οπότε συνεχίζω!)
Εχεις προσπαθήσει τουλάχιστον τρεις φορές να με ξεφορτωθείς...Την πρώτη φορά άφησες ανοιχτό το επάνω ντουλάπι της κουζίνας ενώ ήμουνα σκυμένη κι όταν σηκώθηκα κόντεψα ν΄ανοίξω το κεφάλι μου στα δύο...απέτυχες όμως γιατί το ξεροκέφαλό μου αντέχει...
Την δεύτερη μου αγόρασες μιά καφετιέρα της πλάκας και μετά από λίγες μέρες όταν πάτησα το κουμπί με χτύπησε το ρεύμα...ελαφρώς βέβαια κι ευτυχώς....
Και την τρίτη και χειρότερη...παρκάρησες το αυτοκίνητο και βγήκες χωρίς να τραβήξεις χειρόφρενο και το αυτοκίνητο πήρε την κατηφόρα...με μένα μέσα! Εδώ βέβαια λες ότι άδικα άρχισα να ουρλιάζω και να χτυπιέμαι προσπαθώντας να βγάλω την ζώνη για να πηδήξω έξω γιατί είμασταν σε πάρκινγκ και που θα πήγαινε το αυτοκίνητο κι άλλες ανόητες δικαιολογίες...αλλά...μασάει η κατσίκα ταραμά;;;;
(Ακόμα δεν κατάλαβε τι τον περιμένει την επόμενη φορά που θα μπει εδώ μέσα αλλά καλύτερα να τελειώνω και να μην παίζω με την τύχη μου γιά να προλάβω να κλείσω και την επόμενη πτήση για Ελλάδα και να κρυφτώ για μερικές μερούλες σε κάποιον από εσάς μέχρι να σταματήσουν να γυαλίζουν τα κατά τα άλλα πράσινα και πανέμορφα ματάκια του!)
Με λίγα λόγια και για να συνοψίσω...
σ΄αγαπώ! Παράφορα κι όπως πρώτα!
Εσύ κι εγώ ξεφεύγουμε από τα όρια της καθημερινότητας κι ας ζούμε μέσα σ΄αυτήν. Μεταμορφώνουμε μιά απλή επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ σε θρίλερ και μιά διαδρομή από το σαλόνι στην κουζίνα σε ερωτικό δράμα...
Εσύ κι εγώ είμαστε τελείως διαφορετικοί αλλά και τόσο ίδιοι...
Είσαι το φωτεινό και ζεστό μου Ying και είμαι το σκοτεινό και δροσερό σου Yang...
Γίνε γρήγορα καλά γλυκέ μου, σε φιλώ!
