Σήμερα ταξίδεψα για ώρες με τον Βασίλη και τοτς άπαιχτους στίχους του...
Βίκυ μου, για σένα...
Οσο πιο πολλούς "φίλους" γνωρίζω τόσο πιό πολύ μου λείπεις....
Το τασάκι αποτσίγαρα γεμάτο
κι ένα μπουκάλι που το ήπιες ως τον πάτο.
Η τηλεόραση ένα σήριαλ να παίζει
κι εσύ γερμένη πάνω στο τραπέζι.
Λες, στη μοναξιά θα ζήσω και στην ερημιά,
να μη μ' αγγίζει η βοή αυτού του κόσμου,
η άνοιξή μου ήταν μια
κι ένα το φως μου.
Στείλε μου μήνυμα, χρόνια το περιμένω,
την ερημιά που λες κι εγώ την υπομένω,
στείλε μου μήνυμα, πάντα σε περιμένω.
Είναι μεσάνυχτα κι εσύ σαν χθες, σαν πέρσι,
για έξω ντύθηκες σ' αρέσει, δε σ' αρέσει.
Ίσκιος στη νύχτα κι όλο βρέχει κι όλο βρέχει,
ψάχνεις βιτρίνα, το είδωλό σου να αντέχει.
Λες, στη μοναξιά θα ζήσω και στην ερημιά,
να μη μ' αγγίζει η βοή αυτού του κόσμου,
η άνοιξή μου ήταν μια
κι ένα το φως μου.
Στείλε μου μήνυμα, χρόνια το περιμένω,
την ερημιά που λες κι εγώ την υπομένω,
στείλε μου μήνυμα, πάντα σε περιμένω.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)











3 Μπορμπότσαλα:
Στελνωωωωω!
Καλησπερα! εμαθα ολα καλα ε;!
Στείλεεεεε!!!! Ολα καλά αδέλφι, νάσαι καλά! Φιλιά απ΄όλη την μπορμποτσαλόοικογένεια σ΄όλη την πουαντεροοικογένεια!!!
Το Milch σου εύχεται καλή μέρα των ποδαριλωμένων και σε προσκαλεί στο bloq του για να δεις την συνταγή που μπορείς να κάνεις στο ταίρι σου για τον Άγιο Βαλεντίνο! Αμάν πια με αυτό το κωλοκωλοκωλόσκυλο!
Δημοσίευση σχολίου